Iedereen wacht tot ik het zeg.

Een volle zaak. Drie mensen kijken jouw kant op. Niet naar de gast. Naar jou.

Dat voelt als controle. Het is het tegenovergestelde. Zonder jou beweegt er niks. Met jou beweegt alles via jou. Dat is geen team. Dat is een wachtrij.

De gast voelt het eerder dan jij. Iemand die bediend wordt door mensen die eerst toestemming nodig hebben, krijgt geen huis. Die krijgt een procedure.

Eén proef deze week. Twintig minuten van de vloer. Telefoon in de keuken. Geen appjes. Als je terugkomt, vraag je niet: ging het goed. Je vraagt: wat besloten jullie zonder mij.

Als het stil blijft, heb je je antwoord. Dan is het tijd voor een ander gesprek. Niet over harder werken. Over wie de vloer pakt als jij zwijgt.